Η Άνια Τέιλορ-Τζόι έχει καθιερωθεί ως μία από τις πιο συζητημένες ηθοποιούς της γενιάς της, χάρη σε ερμηνείες σε παραγωγές όπως «Το Γκαμπί της Βασίλισσας», το «The Witch» και το «Furiosa». Τώρα, σε μια συνέντευξη στο Complex News που έγινε viral καθώς προωθούσε τη νέα σειρά περιορισμένου κύκλου «Lucky» του Apple TV, η ηθοποιός τοποθετήθηκε με τρόπο ξεκάθαρο απέναντι στη λεγόμενη «μέθοδο» Στανισλάφσκι: δεν την έχει ακολουθήσει ποτέ και δεν σκοπεύει να το κάνει, εξηγώντας πως, κατά την ίδια, οι γυναίκες δεν έχουν την ίδια δυνατότητα με τους άνδρες να «χαθούν» μέσα σε έναν ρόλο.
- Η Άνια Τέιλορ-Τζόι δηλώνει πως «οι γυναίκες δεν ακολουθούν τη μέθοδο επειδή έχουμε πράγματα να φροντίσουμε».
- Περιγράφει την υποκριτική ως «μια ελεγχόμενη ψύχωση».
- Παρόμοιες απόψεις έχουν εκφράσει η Κρίστεν Στιούαρτ και η Νάταλι Πόρτμαν, ενώ ο Ντάνιελ Ντέι-Λιούις υπερασπίζεται τη μέθοδο.
«Αν προσέξετε, οι γυναίκες δεν ακολουθούμε τη μέθοδο επειδή έχουμε πράγματα να φροντίσουμε, οπότε δεν μπορούμε να χάσουμε εντελώς το μυαλό μας», είπε η ηθοποιός. «Βλέπω την υποκριτική ως μια ελεγχόμενη ψύχωση κατά κάποιον τρόπο. Προσποιείσαι ότι είσαι κάποιος άλλος και έχεις τις σκέψεις του 16 ώρες την ημέρα, κινείσαι όπως αυτός, μένεις στο σπίτι του, με τα ρούχα του».
«Είναι σαν να έρχεται μια αδελφή ή μια συγκάτοικος να επισκεφτεί το μυαλό μου για λίγο», περιέγραψε.
Οι δικοί της άνθρωποι τη «φωνάζουν με το όνομα του χαρακτήρα»
Η Τέιλορ-Τζόι εξήγησε πως στηρίζεται στους ανθρώπους γύρω της για να διατηρεί την ισορροπία: «Μερικές φορές, αν η κατάσταση ξεφύγει από τον έλεγχο, με φωνάζουν με το όνομα του χαρακτήρα και μου λένε πως πρέπει να επανασυνδεθούμε». Πρόσθεσε πως δεν θα μπορούσε να παραμένει διαρκώς μέσα σε έναν ρόλο: «Συνεργάζεσαι με εκατοντάδες ανθρώπους και είναι δική σου ευθύνη να είσαι ευγενικός μαζί τους. Αν είσαι υπερβολικά αφοσιωμένος στο να είσαι μαλάκας, τότε αυτό δεν θα είναι και πολύ διασκεδαστικό».
Τι είναι η «μέθοδος» και γιατί διχάζει
Η λεγόμενη «μέθοδος» έχει τις ρίζες της στην τεχνική του Στανισλάφσκι και συνδέεται με ηθοποιούς που παραμένουν στον χαρακτήρα ακόμη και εκτός πλατό, βυθίζοντας ολοκληρωτικά τη ζωή τους στον ρόλο. Ως χαρακτηριστικά παραδείγματα αναφέρονται συχνά ο Ντάνιελ Ντέι-Λιούις στο «My Left Foot» και στο «Lincoln», ο Τζιμ Κάρεϊ στο «Man on the Moon» και ο Έιντριεν Μπρόντι στον «Πιανίστα». Η κριτική που δέχεται η τεχνική είναι πως συχνά ταυτίζεται με ακρότητες.
Η θέση της Τέιλορ-Τζόι δεν είναι μεμονωμένη. Η Κρίστεν Στιούαρτ είχε πει στους New York Times πως η υποκριτική είναι «εγγενώς ευάλωτη και, ως εκ τούτου, αρκετά ενοχλητική και μη αρρενωπή», σχολιάζοντας πως η μέθοδος αποτελεί για ορισμένους άνδρες έναν τρόπο να μετριάσουν αυτή την ευαλωτότητα, και διερωτήθηκε: «Έχετε ακούσει ποτέ για κάποια ηθοποιό που να ακολουθούσε τη μέθοδο;». Η Νάταλι Πόρτμαν είχε επίσης χαρακτηρίσει το 2024 τη μέθοδο «μια πολυτέλεια που οι γυναίκες δεν μπορούν να έχουν».
Στην αντίπερα όχθη, ο Ντάνιελ Ντέι-Λιούις αφιέρωσε μεγάλο μέρος της περιοδείας Τύπου για την ταινία «Anemone» στην υπεράσπιση της τεχνικής. «Όλα τα πρόσφατα σχόλια για τη μέθοδο προέρχονται από άτομα που έχουν ελάχιστη ή καμία κατανόηση του τι πραγματικά συνεπάγεται», είπε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Λονδίνου. «Είναι απλώς ένας τρόπος να απελευθερώσεις τον εαυτό σου, ώστε να είσαι ελεύθερος να αντιδράς με όποιον τρόπο θέλεις εκείνη τη στιγμή».
Ένα από τα πιο πρόσφατα παραδείγματα ηθοποιού που περιγράφηκε ως «μέθοδος» είναι η Lady Gaga για το «House of Gucci», η οποία δήλωσε πως έζησε ως Πατρίτσια Ρετζιάνι επί 18 μήνες και διατήρησε την ιταλική προφορά του χαρακτήρα για εννέα μήνες.
Συμφωνείτε με την Άνια Τέιλορ-Τζόι ότι η «μέθοδος» δεν χωρά σε ένα υγιές πλατό, ή πιστεύετε πως αποτελεί γνήσιο εργαλείο ερμηνείας; Πείτε μας τη γνώμη σας στα σχόλια.
