Η αναζήτηση εργασίας έχει γίνει πιο ανταγωνιστική και πιο εξαντλητική από ποτέ. Ολοένα και περισσότεροι υποψήφιοι καταφεύγουν σε μαζικές αιτήσεις και σε εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης, με αποτέλεσμα βιογραφικά και συνοδευτικές επιστολές να μοιάζουν μεταξύ τους, τη στιγμή που οι εταιρείες γίνονται όλο και πιο επιλεκτικές. Η Catherine Fisher, ειδική σε θέματα καριέρας στο LinkedIn με έδρα το Σαν Φρανσίσκο, περιγράφει το φαινόμενο ως «doomjobbing» — μια ατέρμονη περιήγηση σε αγγελίες και αποστολή δεκάδων αιτήσεων χωρίς αποτέλεσμα, που πλήττει την αυτοπεποίθηση και τη διάθεση. Μιλώντας στο Business Insider, προτείνει μια διαφορετική λογική: λιγότερες αλλά πιο στοχευμένες κινήσεις.
- Το «doomjobbing» περιγράφει τη μαζική, άσκοπη αποστολή αιτήσεων που φθείρει τον υποψήφιο.
- Η ειδική του LinkedIn προτείνει στοχευμένη στρατηγική αντί για όγκο αιτήσεων.
- Η εξοικείωση με την τεχνητή νοημοσύνη αναδεικνύεται σε ζητούμενο προσόν για τις εταιρείες.
Πώς φτάσαμε στο «doomjobbing»
Ο όρος πλάθεται πάνω στο γνωστό «doomscrolling», την υπερβολική περιήγηση σε αρνητικό περιεχόμενο. Όταν η αναζήτηση περιορίζεται στο να ανοίγει κανείς καθημερινά αγγελίες και να στέλνει αιτήσεις χωρίς ανταπόκριση, δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος απογοήτευσης. Όπως σημειώνει η Fisher, ο χρόνος που διαθέτει κάποιος καθημερινά είναι περιορισμένος — και γι’ αυτό χρειάζεται στρατηγική αντί για όγκο.
Οι έξι κινήσεις που προτείνει η ειδική
1. Καθορίστε τι αναζητάτε. Πριν στείλετε την πρώτη αίτηση, περιορίστε την έρευνά σας σε συγκεκριμένη τοποθεσία, κλάδο και είδος θέσης, και βεβαιωθείτε ότι το προφίλ σας αναδεικνύει τις δεξιότητες που ζητά η αγορά. Η εξοικείωση με την τεχνητή νοημοσύνη είναι ένα τέτοιο προσόν, το οποίο μπορεί κανείς να καλλιεργήσει ακόμη και με απλά διαδικτυακά μαθήματα.
2. Χτίστε δίκτυο πριν το χρειαστείτε. Η δικτύωση δεν ξεκινά τη στιγμή που χάνεις τη δουλειά σου. Μια απλή αλληλεπίδραση με το περιεχόμενο κάποιου, μια σύσταση από παλιό καθηγητή, εργοδότη ή συμφοιτητή, ακόμη και οι επαφές δεύτερου βαθμού, μπορούν να ανοίξουν πόρτες. Η Fisher συμβουλεύει να μη ζητά κανείς απευθείας δουλειά, αλλά μόλις 15 λεπτά χρόνου με τρεις ουσιαστικές ερωτήσεις — «είναι εύκολο να πεις ναι σε 15 λεπτά και εύκολο να πεις όχι σε 30».
3. Δείξτε αποτελέσματα, όχι καθήκοντα. Γενικόλογες φράσεις όπως «ηγήθηκα μιας ομάδας» λένε λίγα. Συνδέστε τις δεξιότητές σας με συγκεκριμένη επίδραση στην εταιρεία, ακόμη κι όταν δεν μπορείτε να αποκαλύψετε αριθμούς.
4. Μην υποτιμάτε τις ανθρώπινες δεξιότητες. Παρά την άνοδο της AI, η επικοινωνία, η συνεργασία και η ηγεσία παραμένουν εξίσου σημαντικές. Η παρατήρηση ανθρώπων που θαυμάζετε — αλλά και όσων δεν θαυμάζετε — βοηθά να διαμορφώσετε τον επαγγελματία που θέλετε να γίνετε.
5. Κάντε διαλείμματα. Περισσότερες ώρες δεν σημαίνουν καλύτερα αποτελέσματα. Εννέα ώρες καθημερινής αναζήτησης οδηγούν στην εξουθένωση· καλύτερα να αφιερώνει κανείς χρόνο εκεί όπου νιώθει πιο κινητοποιημένος και να βάζει «παύσεις» για ξεκούραση ή εκμάθηση νέων δεξιοτήτων.
6. Επαναπροσδιορίστε την επιτυχία. Η επόμενη θέση δεν θα είναι απαραίτητα η ιδανική — μπορεί να είναι μερικής απασχόλησης ή σύμβαση λίγων μηνών. Αξίζει, λέει η Fisher, να δίνει κανείς βάρος στις σχέσεις και τις δεξιότητες που θα αποκομίσει, και να απαντά ακόμη και σε κλήσεις για θέσεις που δεν τον ενδιαφέρουν, ως ευκαιρία εξάσκησης.
«Η αναζήτηση εργασίας είναι μαραθώνιος και όχι αγώνας ταχύτητας» — η διατήρηση της ενέργειας και της αυτοπεποίθησης αποτελεί μέρος της στρατηγικής.
Σε μια αγορά που αλλάζει γρήγορα υπό την πίεση της τεχνητής νοημοσύνης, η ποιότητα και η στόχευση των κινήσεων μοιάζει να μετρά περισσότερο από τον απλό όγκο των αιτήσεων.
Έχετε νιώσει ποτέ ότι πέσατε στην παγίδα του «doomjobbing»; Ποια από τις έξι στρατηγικές θεωρείτε ότι θα σας βοηθούσε περισσότερο; Μοιραστείτε την εμπειρία σας στα σχόλια.
